Let's talk about the happy things in life

Dutch Design Week, met dreumes part 1

Dutch Design Week, met dreumes part 1

Voor het derde jaar op rij gingen wij een weekendje naar Eindhoven voor de Dutch Design Week. De eerste keer zwanger, de tweede keer met een baby van zeven maanden en nu dus met een dreumes van negentien maanden. En dat was wel even andere koek (maar ook leuk!)

Dutch Design Week: we beginnen op Strijp S

We parkeren onze auto vlakbij Strijp S: min of meer het episch centrum van de Dutch Design Week. Scott heeft zowat de hele rit geslapen dus we besluiten hem wat tijd te gunnen vanmiddag om zijn benen te strekken. Dus geen buggy of draagzak mee uit de auto. We gaan de ‘ontdekwinkel’ in en spotten onze toekomstige eettafel van Tristan Frencken. Verliefd zijn we hier ook op het kurken bad en de Style Pads voor aan je wand van Dock Four. Aangezien ik zo blond ben geweest om een deel van de eerste serie foto’s zojuist te wissen, hebben we daar geen foto’s meer van. Wel heb ik nog een foto van de prachtige stoelen van Tristan Frencken, die na de tafel op onze wishlist staan. Misschien morgen nog even snel naar binnen wippen voor een nieuwe foto….

Dutch Design Week
Naast de winkel staan vier grote schommels waar we onze held op sokken laten spelen. Daarna wandelen we door richting de Plug In City. Over deze afstand doen we een recordtijd over want Scott wil elk (stoep)randje op en af. Het liefst springen. Bij de gave gele bus springt Scott van het hoogste randje dat ie ooit heeft gedaan. Het lukt zonder kleerscheuren of blauwe plekken. Note to self: jeans en jas moeten morgen in de was.
Dutch Design Week

Dutch Design Week

Dutch Design Week

Dutch Design Week
Dutch Design Week

We eten wat en pikken daarna onze polsbandjes op bij de stand bij het Veem-gebouw, waar we even snel een rondje lopen. In de vershal vind je de gezelligste en lekkerste standjes. Het is her en der nog wat kaal en te ruim opgezet om echt gezellig te zijn, maar lekker eten kun je er vast wel. Op de to-do lijst voor volgend jaar dus. Omdat bij de hoofdingang van het Veem-gebouw een enorme rij staat, besluiten we maar meteen door naar het Klokgebouw te gaan. Ook deze tippel duurde lang door Scott’s ontdekkingstocht en door mijn obsessie om hem voor een grafftimuur op de foto te krijgen. Vrijwel meteen nadat we binnen zijn, heeft Scott besloten dat ie niet getild wil worden en overal op wil klimmen. Niet handig dus. Snel naar buiten, naar de auto gelopen om de buggy op te halen en verder te wandelen naar het centrum van Eindhoven.

Pitstop in Eindhoven Centrum

In het centrum gingen we naar The Happiness Café, dat ligt naast het iconische glazen pand waar Sissy Boy in zit. We deden daar nog een rondje en liepen verder naar de Bergen. Waar het bruist van de cafeetjes, gallerietjes en winkeltjes.
Op de terugweg richting Strijp S namen we de route langs de Witte Dame. Daar bekeken we de afstudeercollectie van de design school. Altijd een gave en inspirerende omgeving. Maar omdat je er deze zaterdagmiddag over de hoofden kon lopen, zijn we er deze keer in sneltreinvaart (voor zover dat kon) doorheen gegaan. Natuurlijk was ik mijn camera uit de auto vergeten mee te nemen, de onderstaande snapshots van de Graduation Show maakte ik met mijn iPhone. Ps: ook in en tegen het centrum van Eindhoven zitten verschillende inspirerende locaties die meedoen aan de Dutch Design Week. Deze locaties zijn ook echt aanraders. Dus niet alleen focussen op Strijp S en Piet Hein Eek als je naar de Dutch Design Week gaat.
Dutch Design Week
Dutch Design Week
Dutch Design Week

Kidsproof: de Philips Fruittuin

Vorig jaar viel Scott nog in slaap in de brede vensterbank van een hip restaurantje in hartje Eindhoven (tot groot bekijks van voorbijgangers, maar hey wij konden wel even rustig zitten en heerlijk eten daar! Het was zo druk dat we al lang blij waren een plekje te hebben gevonden). We besloten Scott’s dit jaar uithoudingsvermogen ‘s avonds niet op de proef te stellen en reden na onze wandeling vanuit het centrum terug naar Strijp S meteen door naar een pannenkoekenhuis: de Philips Fruittuin. Lekker burgerlijk maar o zo makkelijk met een kind. Dit kind slobbert pannenkoeken naar binnen. Op de kinderpannenkoek kreeg hij een muntje waar hij later een kadootje mocht uit zoeken. En dat had meneer goed begrepen want eenmaal los uit zijn stoel, liep hij zo met de serveerster mee. Qua inrichting misschien wel één van de meest ongezelligste pannenkoekenhuizen waar we ooit zijn geweest maar de pannenkoeken maakten heel veel goed. Ze hebben er wat schapen, een fruitboomgaard en een winkel waarin ze de eigen producten verkopen, dus ik denk dat je er (met een kleintje) goed kunt vermaken voordat je aan tafel gaat.

The Blue Collar Hotel

In dit hotel in het Klokgebouw overnachtten we. Ingericht in een stoere stijl die het pand verdient. We kwamen in het donker aan. Foto’s volgen dus bij het verslag van morgen. Scott was in de auto in slaap gevallen. Hij heeft het niet eens gemerkt dat we hem uit de auto hebben gehaald. Het campingbedje was nog niet neergezet dus we hebben hem maar even op de bank te slapen gelegd. Daar lag hij in het zachte licht van binnen en buiten heerlijk te slapen. Met de iconische klok van het Klokgebouw op de achtergrond.
Het personeel kreeg het campingbedje niet in elkaar. Ook voorbijgangers/gasten van het hotel niet. Op een gegeven moment hadden we door dat het gestommel op de gang van het campingbedje voor ons kwam. Hans zocht een instructiefilmpje op hoe een camping bedje op te zetten (ja heel erg, wisten wij niet!) en uiteindelijk slaagden we met zijn allen erin om het in de kamer te zetten. Heerlijk uitrusten na een drukke dag, en ondertussen uitkijkend naar de volgende dag vol Dutch Design!




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *